اثر آموزش حالت‌های ذهنی بر نظریه‌ذهن دانش‌آموزان کم‌توان‌ذهنی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، آموزش و پرورش شهرستان تربت حیدریه. hassanzadeh.maryam@gmail.com

2 دکترای روانشناسی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی

3 دانشجوی دکترای مددکاری اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، گروه مددکاری اجتماعی

4 دکترای روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه فرهنگیان، مرکز شهید رجایی تربت حیدریه

5 کارشناس ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی

doi
چکیده

نظریه ذهن توانایی پیش­بینی و شرح دادن رفتار خود و دیگران با توجه به حالت‌های ذهنی است و برای برقراری تعاملات اجتماعی ضروری است. این در حالی است که بررسی‌ها نشان می‌دهند کودکان کم‌توان ذهنی در نظریه ذهن با نارسایی و تحول نایافتگی روبرو هستند. پژوهش حاضر، در پی بررسی اثر آموزش حالت‌های ذهنی بر نظریه ذهن دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی بود. در این پژوهش آزمایشی 60 دانش‌آموز پسر و دختر کم­توان ذهنی به روش تصادفی خوشه‌ای از شهر تهران انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی ساده 30 دانش­آموز (15 پسر و 15 دختر) در گروه آزمایش و 30 دانش­آموز (15 پسر و 15 دختر) در گروه کنترل جای داده شدند. با استفاده از آزمون نظریه ذهن 38 سؤالیو تکلیف محتوای غیرمنتظره نظریه ذهن دانش­آموزان هر دو گروه در دو موقعیت پیش­آزمون و پس­آزمون سنجیده شد. گروه آزمایش 9 جلسه آموزش حالت‌های ذهنی دریافت کرد ولی گروه کنترل فقط از آموزش­های رایج مدرسه استفاده کرد. داده­ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس[ij1]  تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که آموزش حالت‌های ذهنی بر بهبود نظریه ذهن دانش‌آموزان گروه آزمایش تأثیر معنی‌داری داشته است (05/0p<)؛بنابراین، آموزش حالت‌های ذهنی باعث بهبود نظریه ذهن دانش‌آموزان کم­توان ذهنی می­شود.  [ij1]ایمیل نویسنذگان