تحلیل دادههای باستانشناختی دشت هرسین در دوران مسوسنگی
نویسندگان
1 استادیار پژوهشی مرکز تحقیق و توسعه علوم انسانی سمت
doi
10.22059/jarcs.2017.64009چکیده
از اهداف بررسی باستانشناختی منطقهی هرسین، شناخت ارتباطات فرهنگی این حوضه با دشتهای همجوار آن است. با پژوهشهای صورتگرفته در این منطقه در مجموع 23 محوطهی دوران مسوسنگی مورد مطالعه قرار گرفت. وجود دورههای مسوسنگی قدیم تا جدید در بین محوطهها حاکی از استمرار فرهنگی این دشت و پاسخی به مهاجرتهای صورتگرفته از سمت دشتهای غربیتر و ظرفیت طبیعی این منطقه برای جایگیری سکونتگاههای انسانی در طول هزارهی پنجم تا سوم قبل از میلاد بوده است. از سوی دیگر دادهها، نشان میدهد که حوضهی شرقی رودخانهی گاماسیاب در منطقهی زاگرس مرکزی با ویژگیهای طبیعی خاص و کوههای بلند، دشتهای مسطح و درههای متعدد، از دیرباز موردتوجه و سکونت جوامع باستانی بوده است. این مقاله با معرفی و تحلیل دادههای باستانشناختی دشت هرسین در دوران مسوسنگی به تحلیل تحولات فرهنگی این دشت در طول دوهزار و پانصد سال میپردازد.