یکپارچه سازی منابع مشترک نفت و گاز در الگوی جدید قراردادهای نفتی ایران
نویسندگان
1 دانشیار حقوق خصوصی دانشگاه علامه طباطبائی
2 دانش آموخته دکتری مدیریت قراردادهای بین الملل نفت و گاز دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22054/jplr.2017.18858.1485چکیده
بهدنبال تصویبنامه شماره 104089/ت52445ه مورخ 11/8/1394 هیات وزیران در مورد شرایط عمومی و ساختار الگوی قراردادهای بالادستی نفت و گاز، نمونه قراردادهای جدید نفتی ایران هفتم و هشتم آذر ماه 1394 در کنفرانس تهران رونمایی شد، در این نمونه وظیفهی اکتشاف، توسعه و تولید از میدان نفتی برای دورهی زمانی بیش از بیست سال بر عهدهی پیمانکار خواهد بود. در این شرایط ممکن است میدان یا ساختار نفتی در نواحی قراردادی دو یا چند پیمانکار واقع شود. در صورت عدم پیشبینی ساز و کار حقوقی/ قراردادی مناسب برای مدیریت چنین پدیدهای، این مسئله میتواند منجر به هدر رفت فیزیکی و اقتصادی منابع شده و منافع ملی را به خطر اندازد. هرچند در پیشنویس الگوی جدید، مشترک بودن ساختار یا میدان نفتی بین بلوکهای مجاور پیشبینی شده است ولی بررسیهای انجام شده در این تحقیق نشان میدهد که شروط مربوط با ابهامات جدی همراه است. در این تحقیق، کوشش شده است با مقایسه و بررسی منابع حقوقی مرتبط با موضوع در تعدادی از کشورها، راهحلهایی را برای مواقعی که میدان یا ساختار نفتی مشترک بین بلوکهای مجاور کشف میشود، پیشنهاد گردد.