فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

قانون مبارزه با قاچاق انسان مصوب سال 1383 از جمله قوانینی است که می توان نقدهایی جدی بر آن وارد نمود. نقص در پیشگیری ، عدم جامعیت در تعریف ، کمبود رویکرد چند جانبه و کاستی در انطباق با کنوانسیون های بین المللی، چالش های عدیده اجرایی و تمرکز پیش از حد بر مجازات ها از جمله آسیب های مبتلابه این قانون است و البته مهم ترین نقص این قانون ضعف در مکانیسم های حمایتی از قربانیان قاچاق انسان است چنانچه در هیچ جای قانون مزبور هیچ موردی در خصوص شناسایی ، ایجاد سازوکارهای حمایتی و مسئولیت های حقوق بشری در قبال قربانیان قاچاق انسان خصوصا زنان و کودکان دیده نمی شود. از این حیث مقاله حاضر ضمن توجه به اصل عدم مجازات در جرایم مربوط به قاچاق انسان به ابعاد حقوقی این موضوع با تمرکز بر کنوانسیون ها و اسناد بین المللی می پردازد. اصل عدم مجازات یکی از اصول بنیادین در حقوق کیفری است که بیان می‌کند فردی را نمی‌توان به جرمی که مرتکب شده مجازات کرد، اگر شرایط خاصی وجود داشته باشد که مسئولیت کیفری او را منتفی کند. در پژوهش حاضر از روش تطبیقی – نهادی استفاده شده است