بررسی رابطه جنبش خلافت و افکار سیاسی مسلمان هند (با تاکید بر اندیشه های ابوالکلام آزاد ومودودی)

نویسندگان

1 استادیار تاریخ، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.

2 استادیار تاریخ، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران..

3 استادیار گروه تاریخ، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

4 دانشجوی دکتری تاریخ اسلام، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.

doi
10.22111/jsr.2022.40629.2224
چکیده

مسئلۀ اساسی این مقاله، بررسی جنبش خلافت در بین اندیشمندان مسلمان و تأثیر آن بر رشد و بلوغ فکری و سیاسی آن‌ها بعد از جنگ جهانی اول است. این جنبش اگرچه به‌وسیلۀ جمعی از مسلمانان روشنفکر و مبارز هند و به پشتیبانی از خلافت عثمانی شکل گرفت؛ اما با توجه به ماهیت ضدانگلیسی آن، خیلی زود به عاملی مهم درجهت ساماندهی و پیوند مبارزان هندی اعم‌از مسلمان و هندو تبدیل شد. این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی و بر مبنای مطالعات کتابخانه‌‌ای، به بررسی رابطۀ جنبش خلافت و افکار سیاسی اندیشمندان مسلمان هند پرداخته است. نتایج این مقاله نشان می‌‌دهد، جنبش خلافت نتوانست مانع از سقوط خلافت عثمانی نشود؛ اما با توجه به روند مطالباتی آن، از تحریم اقتصادی و نظامی، اعلام جهاد و دارالکفر خواندن هند تا تهدید به اعلام جمهوریت نقش بسزایی در بلوغ هویتی و سیاسی مبارزان هندی به‌خصوص مسلمانان در مبارزه با انگلیس ایفا کرده است.