بررسی شیوههای اثرپذیری اقبال لاهوری از شعر حافظ شیرازی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
2 استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
3 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه جی.سی.یو.ال، لاهور، پاکستان.
doi
10.22111/jsr.2021.38320.2165چکیده
حافظ شاعری است که بر طیف وسیعی از شاعران همروزگار و پس از خود، هم در حوزۀ زبان فارسی و هم در خارج از آن تأثیر داشته و منبع الهام و منشأ خلاقیت کثیری از بزرگان شعر و ادب در سراسر جهان بودهاست. در این میان اقبال لاهوری متفکر و شاعر پاکستانی که به اثرپذیری از مولوی شهرت دارد و در اوان جوانی با حافظ و اندیشههای او مخالف بوده، از جمله کسانی است که در میان شاعران شبهقاره، بیشترین اثرپذیری را از شعر حافظ داشته؛ اما تاکنون این موضوع مورد توجه پژوهشگران قرار نگرفتهاست. با توجه به این مسئله، پژوهش پیشِرو کوشیدهاست تا ضمن کشف نمونههای اثرپذیری اقبال از حافظ در دیوان فارسی و اردوی وی، نمونههای استخراجشده را با روش توصیفی-تحلیلی طبقهبندی و بررسی کند. نتایج پژوهش نشان میدهد اثرپذیری شعر اقبال از حافظ، وجوه و اشکال گوناگونی همچون اثرپذیری واژگانی، گزارهای، گزارشی، تلمیحی، تصویری، ساختاری، الهامی-بنیادی و... دارد و هر دو ساحت صورت و مضمون را دربرمیگیرد.