نقد بررسی دیدگاه قرآن‌گرایان شبه قارّه پیرامون زکات

نویسندگان

1 مربی علوم قرآن و حدیث، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.

2 دانشیار علوم قرآن و حدیث، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.

3 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.

doi
10.22111/jsr.2021.28150.1881
چکیده

قرآن کریم و سنت پیامبر و امامان معصوم علیهم‌السلام دو منبع اصلی استخراج احکام دین هستند. مسلمانان ابتدا در این مسئله اختلافی نداشتند؛ اما پس از ارتحال آن یگانۀ دوران، عده‌ای ندای کفایت قرآن سر‌دادند و این تفکر تا عصر کنونی با فراز و فرود ادامه یافت. در دو قرن اخیر برخی قرآن‌گرایان با گرایش به رأی و بی‌اعتنایی به سنت، در احکام دین ازجمله زکات اختلاف کردند؛ هرچند گزارش‌هایی نیز مبنی‌بر قرآن‌گرایی در قرن اول و دوم هجری ارائه شده است. نوشتار حاضر با روش توصیفی-‌تحلیلی به طرح و نقد استدلال‌های قرآنیون دربارۀ زکات از آیات قرآن پرداخته‌است و نتیجه می‌گیرد: قرآن‌گرایان با انکار حجیت سنت و گرایش به رأی‌گروی و عقل‌گرایی افراطی دست به برداشت‌های ذوقی از آیات قرآن کریم زده، احکام زکات را به چالش کشیده و با دست‌کشیدن از ظواهر معتبر قرآنی به تأویل جهت‌دار و توجیه رأی‌مدارانه روی ‌آورده‌اند.