تأثیر آموزش نظریه ذهن بر ارتقاء همکاری، خویشتن داری و قاطعیت کودکان پسر اوتیستیک 12-7 سال از دیدگاه مادران
نویسندگان
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش نظریه ذهن برارتقاء همکاری، خویشتنداری و قاطعیت کودکان اوتیستیک 12-7 سال شهر تهران بود. روشپژوهش از نوع پژوهشهای شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود.جامعه آماری شامل همه کودکان اوتیستیک 12-7 شهر تهران بود. نمونه شامل 12 کودک اوتیستیکبود که با نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش وکنترل قرار گرفتند.ابزار پژوهشی پرسشنامه 38 سؤالی نظریه ذهن و پرسشنامه مهارتهایاجتماعی گرشام و الیوت (1990)بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها، از روشهای آمارتوصیفی و آمار استنباطی (آزمون t مستقل و همبسته) استفاده شد.یافتههای پژوهش نشان داد آموزش نظریه ذهن موجب ارتقاء همکاری، خویشتن داری وقاطعیت کودکان اوتیستیک نمیشود یا به عبارتی تفاوت معنیداری بین گروه کنترل وآزمایش پس از آموزش وجود ندارد(p>0/05). با استناد به دادههای بدستآمده از این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که آموزش نظریه ذهن موجب ارتقاء همکاری،خویشتن داری و قاطعیت کودکان پسر اوتیستیک 7-12 سال نمیشود.