پژوهشی در نگارگری بودایی رایج در سرزمینهای هند و چین، با مطالعۀ موردی نگارههای موجود در غارهای آجانتا و دونهوانگ
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسیارشد پژوهش هنر دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 استادیار دانشکدۀ هنر و معماری (بازخرید)، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
3 دانشیار دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
doi
10.22111/jsr.2021.37088.2143چکیده
میراث فرهنگی سرزمینهای کهن هند و چین، بخش مهمی از فرهنگ بودایی را تشکیل میدهد. آیین بودا یکی از مهمترین جریانهای اعتقادی رایج در این سرزمینهاست که تأثیر عمیقی بر هنر سرزمینهای هند و چین برجای نهاده است. درهمآمیختن مبانی هنری رایج در این دو تمدن با عقاید بودایی که در غار-معابد آجانتا و دونهوانگ تجلی یافته است، این پرسش را مطرح میکند که مبانی هنری رایج در سرزمینهای هند و چین چه تأثیری بر ساختار و مضامین رایج در نقاشی این غارها بر جای نهاده است؛ بنابراین در این پژوهش که به شیوۀ توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانهای تدوین شده، این موضوع مورد بررسی قرار گرفته است. نتیجۀ این پژوهش حکایت از آن دارد که هرچند بین مضامین رایج در نگارههای بودایی موجود در این مکانها، شباهت بسیار زیادی وجود دارد، هنرمندان چینی با تکیه بر فرهنگ و مبانی فکری کهن سرزمین خود، ضمن ایجاد تحول در شیوههای هنری، بر غنای هرچه بیشتر فرهنگ و آیین بودایی نیز افزودهاند.