تحلیل رابطه سطح شاخصهای کیفیت زندگی روستاییان و توسعه روستایی (مورد مطالعه بخش جزینک، شهرستان زهک)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی،دانشگاه اصفهان،اصفهان ،ایران.
2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی،دانشگاه اصفهان،اصفهان ،ایران.
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی،دانشگاه اصفهان،اصفهان،ایران
4 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی،دانشگاه اصفهان،اصفهان،ایران
doi
10.22059/jhgr.2021.312048.1008193چکیده
کیفیت زندگی بهعنوان یکی از مفاهیم محوری توسعه در تمام زمینههای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، محیطی، کالبدی و نهادی در سکونتگاههای روستایی مطرح میباشد، ازاینرو پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی – تحلیلی به بررسی و تحلیل رابطه بین سطح شاخصهای کیفیت زندگی روستاییان و توسعه روستایی پرداخته است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه خانوارهای روستایی بخش جزینک از توابع شهرستان زهک است که داری 5223 خانوار میباشد حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران تعداد 357 نفر برآورد شد. و اطلاعات جمعآوریشده با استفاده از مدل آنتروپی و SAW، آزمونهای اسپیرمن و تحلیل واریانس در نرمافزار spss مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج سطحبندی با استفاده از مدل SAW و آنتروپی نشان داد، شاخصهای کیفیت آموزش و کیفیت اشتغال و درآمد به ترتیب با وزن 189/0 و 113/0 بیشترین میزان را به خود اختصاص دادهاند. و شاخصهای کیفیت محیط و کیفیت اوقات فراغت به ترتیب با وزن 009/0 و 023/0 کمترین سطح ازنظر شاخصهای کیفیت زندگی را در میان روستاهای بخش جزینک دارا میباشند. همچنین؛ روستاهای جزینک، ندام شرقی و صفدر میربیک به ترتیب با نمره نهایی 586/0، 581/0، 576/0 با بیشترین امتیاز و روستاهای قلعهنو، آس قاضی و لچوی به ترتیب با نمره نهایی 494/0، 494/0، 491/0 در رتبه آخر ازنظر شاخصهای کیفیت زندگی قرار دارند. نتایج حاصل از آزمون آماری آزمون تحلیل واریانس گویای آن است که؛ بین ابعاد (اقتصادی، اجتماعی، کالبدی و محیطی) کیفیت زندگی در روستاهای موردمطالعه تفاوت معناداری مشاهده میشود. همچنین نتایج آزمون اسپیرمن گویای آن است که بین سطح شاخصهای کیفیت زندگی روستاییان و توسعه روستاهای بخش جزینک، رابطه معناداری وجود دارد، و سطح کیفیت زندگی روستاییان در توسعه روستایی نقش مؤثری دارد.