مطالعات باستانسنجی و مرمتی بر روی منتخبی از اشیاء مس-پایة دورۀ مفرغ پایانی از تپۀ بازگیر، دشت گرگان
نویسندگان
1 استادیار گروه باستانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران
2 عضو هیئت علمی پژوهشکدۀ باستانشناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، استان گلستان
3 کارشناس ارشد باستانشناسی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، استان گلستان
4 دانشجوی کارشناسی ارشد رشتۀ مرمت آثار تاریخی و فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز
5 رئیس موزۀ ملی ایران
doi
10.22059/jarcs.2014.52679چکیده
تپۀ بازگیر در 76کیلومتری شمال شرق ترنگتپه، در قسمت شرقی دشت گرگان قرار دارد. مجموعة فلزی بازگیر در سال 1379 کشف و در سال1389 مورد کاوش باستانشناختی قرار گرفت. مجموعه اشیاء فلزی، دارای تنوع در شکل و کاربری است و از نظر زمانی به دورۀ مفرغ پایانی(همزمان IIIC تپه حصار) میرسد. در این تحقیق، از روشهایی چون میکروسکوپ متالوگرافی، SEM-EDS وXRD برای تعیین تکنیک ساخت، نوع آلیاژ و ترکیب شیمیایی، شناسایی محصولات خوردگی و چگونگی تأثیرات محیط دفن بر روی شش شیء استفاده شد. آثار مورد مطالعه از جنس آلیاژ مس'آرسنیک بوده و به روش ریختهگری ساخته شده است. ساختار آثار و مشخصات محیط دفن آنها، ترکیب و ساختار پاتین را تحتتأثیر قرار داده است. شرایط محیط، ترکیبات خاک و نحوۀ قرارگیری اشیاء باعث کاهشِ سرعت خوردگی در طول زمان شده و بدینترتیب این آثار بعد از گذشت مدتزمانی، با محیط خود به تعادل رسیده است
