سنجش و ارزیابی جایگاه کشورهای شبهقاره از نظر شاخصهای رقابتپذیری جهانی در مقایسه با کشور ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای رشته جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه پیام نور تهران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه پیامنور، تهران
3 دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
4 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران.
doi
10.22111/jsr.2020.27478.1858چکیده
شاخص رقابتپذیری هرساله توسط مجمع جهانی اقتصاد برای تعداد قابلتوجهی از کشورها اندازهگیری و انتشار مییابد. در همین راستا، هدف اصلی این مطالعه «سنجش و ارزیابی جایگاه کشورهای شبهقاره هند از منظر شاخصهای رقابتپذیری در مقایسه با کشور ایران»، در دوره زمانی 2016 تا 2018 میباشد. نوع تحقیق کاربردی و روش آن توصیفی- تحلیلی است. برای تجزیهوتحلیل دادهها از تکنیکهای آنتروپی شانون، ویکور، آمار خودهمبستگی فضایی موران جهانی و از نرمافزار Arc Gis استفاده شده است. نتایج این پژوهش از نظر بررسی شاخص-های رقابتپذیری جهانی طی بازه زمانی مورد مطالعه نشان داد کشور هند در جایگاه نخست و کشور بوتان در آخرین جایگاه قرارگرفته است. کشور ایران به ترتیب با کسب میزان ضرایب ویکور 305/0، 336/0 و 327/0 جایگاه دوم را به خود اختصاص داده است. همچنین نتایج مدل ضریب تغییرات (c.v) حاکی از آن بود که میزان نابرابری کشورها در برخورداری از شاخص-های مورد مطالعه طی سه سال آهنگ سیر نزولی داشته است. سوال اصلی تحقیق این است که کشور ایران از لحاظ شاخصهای جهانی رقابتپذیری نسبت به کشورهای شبهقاره در چه وضعیتی قرار دارد؟