مقایسه بین استانی اثر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر اشتغال در ایران
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
بحث فناوری اطلاعات و ارتباطات، بحث نسبتا جدیدی است که در دهههای اخیر بدان توجه خاص شده و بررسی تأثیر آن بر متغیرهای کلان اقتصادی در فرایند توسعه کشورها ضروری به نظر میرسد. این مساله در مورد کشور ایران نیز صادق است. یکی از متغیرهای کلان اقتصادی اشتغال است که در کشور نیز موضوعی مهم به شمار میرود. از آنجایی که فناوری اطلاعات و ارتباطات با ویژگیهای جدید و منحصر به فرد خود، میتواند نظام شغلی یک جامعه را دگرگون سازد، بررسی تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر این متغیر اهمیت بهسزایی دارد. این مقاله با استفاده از مدل تابع تولید با کشش جانشینی ثابت و دادههای مقطعی سال 1388 به مقایسه بین استانی تاثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر روی اشتغال میپردازد. نقطه آغاز تحلیل اقتصادسنجی مقاله حاضر، مدل تقاضای نیروی کار معرفی شده توسط پیوا و ویوارلی که مدل تعمیمیافته وان رینان است، میباشد. نتایج این تحقیق حاکی از تاثیر منفی شاخص فناوری اطلاعات و ارتباطات بر روی اشتغال است، به این معنی که افزایش استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات در استانها باعث کاهش میزان اشتغال میشود. همچنین از دیگر نتایج این تحقیق میتوان به تاثیر منفی موجودی سرمایه سرانه و تاثیر مثبت تولید ناخالص داخلی بر میزان اشتغال اشاره کرد.
