نقد نظر حسنالدین احمد در رابطه با تعبیر قرآنی «فارالتنّور»
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه سیستان و بلوچستان (نویسنده مسئول)
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه سیستان و بلوچستانوبلوچستان
3 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه سیستان و بلوچستان
4 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22111/JSR.2020.32472.2013چکیده
حسنالدین احمد از قرآنپژوهان بنام شبهقاره است. وی در فصل سوم کتاب «رویکردی نو به مطالعۀ قرآن»، به تبیین تعابیر قرآنی پرداخته است. رویکرد ایشان نسبتبه تبیین تعابیر، موجز و بدیع است. شناخت روش تبیین معانی تعابیر، در تفسیرِ دقیق و صحیح آیات قرآن نقش بسزایی دارد؛ بنابراین بررسی و تحلیل مبانی و روش حسنالدین احمد در تبیین تعابیر قرآنی ضروری است. سؤال اصلی در این پژوهش این است که دیدگاه حسنالدین احمد بهویژه در مورد تعبیر قرآنی « فارالتنّور» چه اشکالاتی دارد؟ در این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی تعبیر «فارالتنّور» در نظر حسنالدین احمد مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. انتخاب تعبیر «فارالتنّور» ازآنروست که دارای تنوع اختلافنظر مفسران است. ازآنجاکه تبیین حسنالدین احمد از منظر مبنا، روش و مأخذشناسی، اطلاعات کاملی به دست نمیدهد، ابتدا نظر لغویان و مفسران و سپس نظر وی بیان شده است؛ تا کاستیهای روششناختی و مأخذشناسیاش روشن شود. یافتهها نشان میدهد که عدمتبیین مبانی و همچنین فقر روشی و عدمیادکرد از منابع تحقیق، اشکالات اساسی حسنالدین احمد در تبیین معنای «فارالتنّور» است و همین سبب شده است تا رویکرد وی با وجود ادعای وی بر بدیعبودن، غیرروشمند و ذوقی بنماید.