تأثیر واگرایانۀ وهابیگری عربستان بر روابط ایران و پاکستان (1991-2018) بر پایۀ نظریۀ سازه‌انگاری

نویسندگان

1 استادیار علوم سیاسی گروه علوم سیاسی واحد شهرضا

2 دانشجوی دکترای علوم سیاسی گرایش مسائل ایران، دانشگاه آزاد اسلامی شهرضا، ایران.

3 استادیار علوم سیاسی گروه علوم سیاسی واحد شهرضا (نویسنده مسئول)

doi
10.22111/JSR.2021.28831.1931
چکیده

این مقاله می‌کوشد تأثیر وهابیت و اقدامات واگرایانۀ کشور عربستان بر روابط ایران و پاکستان در فاصلۀ زمانی 1991 تا 2018 را بررسی کند. این مقاله با به‌کارگیری مدل سیاست خارجی مبتنی‌بر سازه‌انگاری، سعی کرده است به این سؤال پاسخ دهد که ساختارهای فکری و عقیدتی حاکم بر سیاست خارجی عربستان، چه تأثیری بر روابط ایران و پاکستان به دنبال داشته است. فرضیه‌ای که در این تحقیق اثبات خواهد شد، عبارت از این است که فعالیت‌های واگرایانۀ سعودی‌ها و روابط نزدیک پاکستان با عربستان و سرمایه‌گذاری‌های کلان ریاض در حوزۀ دینی پاکستان، روابط تهران و اسلام‌آباد را دچار تنش کرده است. این مقاله برای آزمون فرضیۀ خود از روش توصیفی- تحلیلی استفاده کرده است و با بهره‌برداری از منابع کتابخانه‌ای و اینترنتی نشان می‌دهد که هدف اصلی عربستان سعودی، مقابله با نفوذ منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران، گسترش شیعه‌هراسی و ایران‌هراسی، حمایت از جریانات بنیادگرای وهابی و درنهایت جلوگیری از گسترش روابط ایران و پاکستان است.