توسعه فرهنگی جوامع شمال فارس در دوره باکون: تپه مهرعلی
نویسندگان
1 دانشیار گروه باستان¬شناسی دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشجوی دکتری باستان شناسی دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشجوی دکتری باستان شناسی دانشگاه تربیت مدرس
4 استادیار گروه باستان¬شناسی دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22059/jarcs.2013.32121چکیده
دوره باکون یکی از مهمترین فرهنگهای عصر مسسنگی ایران، مرحله مهمی در زمینه تغییرات اجتماعی- اقتصادی جوامع پیش از تاریخ ایران در فارس محسوب میشود. با توجه به پژوهشهای باستانشناسی، اطلاعات مفیدی از این دوره فراهم شده است که بیانگر گسترش یک فرهنگ نسبتاً همگون با پراکنش سفال نخودی منقوش در سراسر فارس و استانهای همجوار آن است. شمال فارس یکی از مناطق حاشیهای و سرحد، برهم کشهای فرهنگی با مناطق مرکزی حوضه رود کر و حوضههای همجوار آن در دورههای باکون داشته است. کاوشهای باستانشناختی تپه مهرعلی در شهرستان اقلید، در سالهای 1385 و 1387 مدارک قابلتوجهی در این مورد با فرهنگ باکون آشکار ساخت که بررسی آنها، موضوع این مقاله است. این مدارک چنین ارتباطات و توسعههای فرهنگی را در دوره باکون تقویت مینماید و توالی استقراری فرهنگ باکون را تا حدودی روشنتر میسازد.