سنجش فعالیت کارگروه های روستایی در مقابله با همه گیری ویروس کرونا (مورد: نواحی روستایی شهرستان خوشاب)
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.22059/jhgr.2021.308288.1008157چکیده
اکنون انتشار ویروس کووید 19 در نواحی جغرافیای جهان روندی شتابان دارد. نفوذ کرونا میتواند پیامدهای منفی در سطح کلان و خرد جوامع روستایی داشته و آنان را با مسائل اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی درگیر کند. شیوع این پدیده نهادها، سازمانها و سایر ارگانها را بهصورت گروهی یا حتی منفرد بر آن داشت که جهت جلوگیری از همهگیری گامهای اساسی بردارند. بنابراین تلاش برای کنترل و مدیریت آثار و پیامدهایش، در دستور کارگروههای مختلف دولتی و مردمی قرارگرفته است. بررسی میزان و نحوه تأثیرگذاری فعالیت سازمانها و نهادها برای مقابله با گسترش این بیماری در نواحی روستایی خوشاب هدف اساسی پژوهش است که جهت تحقق آن در ابتدا فعالیت کارگروههایی چون شوراها، دهیاریها و غیره در قالب 14 شاخص مورد تحلیل قرار گرفت. جهت ارزیابی دادههای از روش مصاحبه نیمه ساختاریافته با آمار توصیفی و استنباطی (کی-اس و تی) استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان میدهد سطح معناداری کمتر از 05/0 است که بیانگر نظر نسبتاً مساعد پاسخگویان از فعالیت کارگروهها در مقابله با کرونا است، نتایج آزمون تی نشان داد که از میان شاخصهای عملکرد سازمانها و نهادها، شاخص فاصلهگذاری اجتماعی در رتبه اول، شاخص برخورداری از کادر بهداشتی و درمانی در رتبه دوم و شاخص گسترش دادن زیرساختهای اینترنتی سومین رتبه را داراست، درنهایت بر اساس رتبهبندی روستاها، ازلحاظ تأثیرگذاری نهادها و سازمانها در مقابله با شیوع ویروس کرونا، بررسیها بیانگر این مطلب است که روستای بلقانآباد اولین رتبه را در به خدمت گرفتن نهادها و سازمانها، به خود اختصاص دادهاند.