ارزیابی تناسب زمین و مدیریت پسماندهای بیمارستانی با استفاده از روشهای کمی مطالعه موردی: شهرستان کرمان
نویسندگان
1 استادیار محیطزیست، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد محیطزیست، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکترای محیطزیست، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jhgr.2021.333420.1008407چکیده
بیمارستانها منابع مهمی از آلایندههای ناشی از فعالیتهای تشخیصی، آزمایشگاهی و تحقیقاتی و همچنین دفع دارو توسط بیماران هستند. این نوع از پسماند در مراحل مختلف مشکلات عدیدهای را ایجاد مینماید. هدف از این پژوهش تعیین مکان بهینه جهت دفع پسماند و بررسی شاخصهای اثرگذار و همچنین وضعیت مدیریت پسماندهای بیمارستانی شهر کرمان میباشد که میتواند در روند مدیریت صحیح و کارآمد و کنترل پسماندهای بیمارستانی اثرگذار و یاریرسان باشد. در این مطالعه از روش ایاچپی-فازی جهت تعیین مکان بهینه دفع پسماند از ارزیابی اثرات سریع و تئوری فازی جهت بررسی سناریوهای موجود برای مدیریت پسماند بیمارستانی شهر کرمان استفاده گردید که با تکمیل پرسشنامه، مصاحبه و نمونهبرداری از پسماندهای 10 بیمارستان در سطح شهر کرمان صورت گرفت. بر این اساس بهترین مکان برای دفع پسماند بیمارستانی در شمال غربی منطقه موردمطالعه قرار دارد و مساحت زیادی از منطقه موردمطالعه در محدوده طبقات نامناسب جهت دفع پسماند قرار رفته است. مساحت طبقات نامناسب بیش از 40 درصد از منطقه موردمطالعه را در برمیگیرد. نتایج ارزیابی پسماندها به روش فازی-ریام نشان داد که روش پلاسما در روش مدیریت پسماندهای بیمارستانی کمترین اثر منفی زیستمحیطی ازنظر اجزای فیزیکی- شیمیایی و ازنظر اجزای بیولوژیکی- اکولوژیکی را دارد و همچنین بیشترین اثر منفی ازنظر اجزای اقتصادی- فنی (عملیاتی) مربوط به پلاسما میباشد. لذا در صورت تأمین هزینههای ناشی از روش پلاسما این روش برای مدیریت پسماندهای بیمارستانی شهر کرمان توصیه میگردد. کمترین اثر منفی ازنظر اجزای اقتصادی- فنی (عملیاتی) مربوط به محل دفن میباشد
