تبیین اصول و قواعد فقهی در برنامهریزی و طراحی فضاهای شهری اسلامی (مطالعه موردی: محدوده پیاده راه 15 خرداد تهران)
نویسندگان
1 دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اسلامی تبریز
2 دانشگاه هنر اسلامی تبریز
doi
چکیده
شهر به عنوان پدیدهای اجتماعی و زنده توجه ویژهای را در دین مبین اسلام به خود اختصاص داده است. دینی که در شهر زاده شده و نگاهی خاص به آن داشته است. از اینرو دانشمندان اسلامی و شهرشناسان در طول تاریخ به دنبال ایجاد شهرهایی اسلامی و آرمانی بوده و در این راه نگاه عمیقی به اصول فقهی و آیین اسلامی در ایجاد و شناخت شهر داشتهاند. شهری که اسلام در آن متجلی است، مناسب زیست مومن خواهد بود. شهر اسلامی برای تجلی بخشیدن به ارزشهای مورد احترام جامعه مسلمانان، به طور مداوم راهها و روشهای مناسب زمان و مکان را می جوید. هدف این پژوهش بازشناسی جایگاه احکام و اخلاق اسلامی در برنامه ریزی و طراحی فضاهای شهری اسلامی است که با روش پژوهش تحلیل محتوای متون و استدلال منطقی و شیوههای مطالعه کتابخانهای و اسنادی انجام میشود. در این راستا مهمترین پرسش پژوهش عبارت است از اینکه قواعد فقهی مترتب بر فضاهای شهری کدامند؟ فقه و قواعد فقهی از جمله عوامل مهم در موضوع مدیریت شهرها میباشند. این قواعد با تعیین کلیات مربوط به هر موضوع، نحوه کار و اصول مهمی که بایستی در طراحی و برنامهریزی شهرها رعایت شود را ، مشخص میکنند. از اینرو قواعد فقهی به عنوان یکی از مهمترین منابع برای استخراج احکام و روشهای اجرایی کاربرد دارند.