بررسی مناسبات آفاقیها – دکنیها در دوره حکومت بهمنیان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ اسلام،دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استادیار تاریخ دانشگاه شهید چمران اهواز (نویسنده مسئول)
doi
10.22111/jsr.2020.5563چکیده
مسلمانان دکن از زمان ورودشان به این منطقه به دو گروه اجتماعی آفاقی و دکنی تقسیم شدند. آفاقیها مردمانی بودند که از ایران و عراق به دکن رهسپار شدند. همچنین آفاقیان با توجه به اینکه اهلعلموادب بودند و به لحاظ اقتصادی مرفه و یا متوسط بودند به سرعت در لایههای اجتماعی شهری دکن نفوذ کردند. بدینترتیب در دربار حکومتی مناصب حساسی در اختیار گرفتند. از اینرو با مسلمانان بومی و محلی که معروف به دکنی بودند پیوسته در رقابت بودند. با تاسیس حکومت بهمنیان و حمایتهای آنان از آفاقیها مهاجرت این گروه به منطقه دکن شدت یافت. مساله اساسی در این پژوهش، آن است که مناسبات آفاقیها و دکنیها در حکومت بهمنیان به چه عواملی مربوط بوده است؟ یافته های پژوهش بر این اصل استوار است که علاوهبر سیاست سلاطین نخستین بهمنی، اهل علموادب بودن آفاقیها، نفوذ در دربار بهمنی موجب قدرتگیری آفاقیها گردید. از این منظر این عوامل موجب برانگیختهشدن دکنیها و درنهایت قتلعام و سرکوب آفاقیها شد. این پژوهش به روش توصیفی – تحلیلی سامان یافته است.