بررسی مناسبات آفاقی‌ها – دکنی‌ها در دوره حکومت بهمنیان

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ اسلام،دانشگاه شهید چمران اهواز

2 استادیار تاریخ دانشگاه شهید چمران اهواز (نویسنده مسئول)

doi
10.22111/jsr.2020.5563
چکیده

مسلمانان دکن از زمان ورودشان به این منطقه به دو گروه اجتماعی آفاقی و دکنی تقسیم شدند. آفاقی­ها مردمانی بودند که از ایران و عراق به دکن رهسپار شدند. همچنین آفاقیان با توجه به این­که اهل­علم­و­ادب بودند و به لحاظ اقتصادی مرفه و یا متوسط بودند به سرعت در لایه­های اجتماعی شهری دکن نفوذ کردند. بدین­ترتیب در دربار حکومتی مناصب حساسی در اختیار گرفتند. از این­رو با مسلمانان بومی و محلی که معروف به دکنی بودند پیوسته در رقابت بودند. با تاسیس حکومت بهمنیان و حمایت­های آنان از آفاقی­ها مهاجرت این گروه به منطقه دکن شدت یافت. مساله اساسی در این پژوهش، آن است که مناسبات آفاقی­ها و دکنی­ها در حکومت بهمنیان به چه عواملی مربوط بوده است؟ یافته های پژوهش بر این اصل استوار است که علاوه­بر سیاست سلاطین نخستین بهمنی،  اهل علم­وادب بودن آفاقی­ها، نفوذ در دربار بهمنی موجب قدرت­گیری آفاقی­ها گردید. از این منظر این عوامل موجب برانگیخته­شدن دکنی­ها و درنهایت قتل­عام و سرکوب آفاقی­ها شد. این پژوهش به روش توصیفی – تحلیلی سامان یافته است.