فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش به دنبال پاسخ به این دو سؤال است: چرا ساکنینِ اصیلِ محلات مرکز شهر تهران، این مناطق را ترک کردند و چه راهبردهایی می‌تواند مانع خروج آنان و جذب اقشار جدید در این بافت شود. پژوهش بر روش کیفی _کمی و پیمایش دلفی استوار است. جامعه آماری در هر سه مرحله دلفی اساتید دانشگاه، مدیران شهری و فعالان این حوزه هستند. روش نمونه‌گیری، گلوله برفی؛ حجم نمونه در دور اول دلفی 15 نفر و در دور دوم و سوم 20 نفر هستند. ابزار اندازه‌گیری مصاحبه و پرسشنامه است. ابزار آماری این تحقیق تحلیل عامل کیو است. داده‌های موردنیاز از طریق مطالعات کتابخانه‌ای، مصاحبه با متخصصان و دو مرحله پیمایش دلفی گردآوری شد و با استفاده از روش کدگذاری باز و محوری و تحلیل عامل کیو مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. بدین‌صورت که پس از استخراج مفاهیم کلیدی مصاحبه‌های گروه اول متخصصان و تشکیل جدول هدف-محتوا، سؤالات پرسشنامه به‌منظور پیمایش دلفی طراحی، و میان گروه دوم متخصصان، طی دو مرحله توزیع گردید. نتایج تحلیل عامل Q منجر به شناسایی پنج الگوی ذهنی شد. الگوها به دودسته علل خروج و راهبردهای جذب تقسیم شدند. دسته اول که شامل دو دیدگاه است به این موضوع اشاره می‌کند که مشکلات بافت ازیک‌طرف و جذابیت توسعه جدید از طرف دیگر از مهم‌ترین عوامل موثر بر مهاجرت ساکنین از بافت است و دسته دوم مؤلفه‌هایی همچون رویکرد مشارکت‌جو، تغییر مدیریت شهری و بهبود تصویر ذهنی را موثر بر نگهداشت ساکنین باقیمانده و جذب ساکنین جدید می‌داند.