مقایسۀ ساختارِ مرزباننامه و کلیلهودمنه (با تکیه بر نمودِ اندیشة هند و ایرانِ باستان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سیستان و بلوچستان
3 استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22111/jsr.2020.5243چکیده
مرزباننامه به شیوة کلیله و دمنه مشتمل بر حکایات و افسانههای حکمتآمیز است و از زبانِ انسان ها و وحوش نوشته شده است. این مؤلفه ها به همراه شیوة نگارشِ کتاب باعث شده است تا این اثر را تقلیدی از کلیله و دمنه بدانند و اهمیّتِ آن را بیش تر در فنّ نگارشِ آن قلمداد کنند، در صورتیکه وقتی زیرساخت و ساحتِ محتواییِ این دو کتاب را مقایسه کنیم، در خواهیم یافت که زیرساختِ فکری شان به دلیلِ دیدگاه حاکم بر آنها، بسیار متفاوت است. پژوهشِ حاضر در پیِ پاسخ به این پرسش است که آیا اندیشۀ حاکم بر مرزبان نامه تحتِ تأثیرِ جهان بینیِ ایرانِ باستان است و یا فرهنگ و اندیشۀ هندیِ حاکم بر کلیله و دمنه؟ یافته های حاصل از این پژوهش که به روشِ مقایسهای - تحلیلی و با نگاهی به زیرساختِ فکریِ هر دو اثر، به انجام رسیده، نشان میدهد که دیدگاهِ حاکم بر مرزبان نامه بر خلافِ کلیله و دمنه - دیدگاهی مثبت نگر است؛ به گونهای که بیشترِ داستان های آن، دارای پایانِ خوبی هستند. زیرساختِ فکری مرزبان نامه بر اساسِ فلسفة مزدیسنا - فلسفة پیروزی نیکی بر بدی - و جهان بینیِ ایرانی شکل گرفته است و بر همین بنیاد، این اثر نه تنها تقلیدی محض از کلیله و دمنه نیست؛ بلکه تدوینی هدف مند و آگاهانه است.