تحلیل ریسک زلزله در بافت فرسوده شهر بهبهان

نویسندگان

1 گروه عمران، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان، ایران

2 دانشکده صنعت و معدن چرام، دانشگاه یاسوج، چرام، ایران

3 دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان، ایران

4 مرکز پایش، ارزیابی و پیش بینی بحرانهای ناشی از بلایای طبیعی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیا بهبهان، بهبهان، ایران

5 مرکز پایش، ارزیابی و پیش بینی بحرانهای ناشی از بلایای طبیعی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیا بهبهان، بهبهان، ایران

doi
10.22034/ispdrc.2024.2036864.1122
چکیده

تحلیل ریسک زلزله در بافت فرسوده شهری یک فرآیند مهم است که برای شناسایی و ارزیابی تأثیرات زلزله بر سازه‌ها، زیرساخت‌ها، و جامعه در مناطقی که احتمال وقوع زلزله بالاست، انجام می‌شود.شهر بهبهان به علت وجود چهار گسل های فعال در پیرامون آن پتانسیل بالای در زلزله خیزی دارد. هدف مقاله حاضر بررسی میزان خطر پذیری زلزله با توجه به مولفه های شرایط محلی خاک اطلاعات ساختمان ها در بافت فرسوده شهر بهبهان می باشد. در این پژوهش از اصول روش های تحلیل ریسک زلزله مبتنی بر GIS با تمرکز بر مدل کارمانیا (KHM) و روش تحلیل احتمال خطر زلزله (PSHA) استفاده شده است. بر این اساس، کلیه پارامترهای مؤثر از جمله خصوصیات زمین‌‌شناسی، پریود غالب خاک و سرعت موج برشی، شیب ژئوئید، نوع رسوب و ضخامت آبرفت به پرونده‌های شکل تبدیل،طبقه‌بندی و در نهایت در پایگاه داده‌‌ی یکپارچه شامل توزیع و وضعیت ساختمان‌ها ترکیب و نقشه ریسک زلزله تهیه می‌ گردد. نتایج نشان می‌دهد که در زلزله طرح حدود 45 درصد ساختمان‌ها به خرابی کامل و سایر ساختمان های موجود نیز به رده خرابی بسیار زیاد (تا 80 درصد) می‌رسند. در زلزله شدید همه ساختمان‌های موجود در این بخش بصورت کامل تخریب خواهند شد. با توجه به جمعیت ساکن در این بخش (12551 نفر) تلفات در زلزله طرح حدود 3765 و در زلزله شدید 9413 پیش بینی می‌شود. به این ترتیب برنامه ریزی قبل از زلزله برای بازسازی، مقاومسازی و بهسازی این منطقه، امداد حین زلزله و مدیریت پس از زلزله ضروری به نظر می رسد.