ارزیابی سازههای آسیبدیده پس از بحران با بهرهگیری از آزمون"پیچش"
نویسندگان
1 دکتری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره).
2 پروفسور، گروه عمران، دانشکده دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.
doi
10.22034/ispdrc.2025.2061738.1190چکیده
طبق قانون مدیریت بحران، تابآوری به معنای توانایی جامعه، برای ایستادگی در برابر حوادث میباشد. یکی از مراحل مدیریت بحران جهت تابآوری شهری، پیشگیری و کاهشخطر میباشد. خسارات وارده به سازههای شهری بعد از زلزله دارای عواقبی مانند کاهش تابآوری و عدم امدادرسانی بموقع به شهروندان میگردد. تعیین مقاومت درجای بتن سازههای موجود، بدون تخریب میتواند دید مناسبی از مقاومت و تحمل آن در برابر زلزله ارائه کند. اما روشهای غیرمخرب، یا مقاومت را بصورت غیرمستقیم اندازهگیری مینمایند یا مانند آزمون "کشیدن از سطح" دارای دستگاه وارداتی و گرانقیمتی میباشد. در این مقاله با بکارگیری آزمون نوین "پیچش" اقدام به ارزیابی مقاومت درجای نمونههای بتنی با مقاومتهای مختلف گردیده و با ارائه نمودار کالیبراسیون، مقاومت برخی سازههای شهری بدون تخریب و بصورت مستقیم اندازهگیری شده و میتوان در صورت نیاز نسبت به مقاومسازی آنها جهت کاهش آسیبهای زلزله اقدام نمود. با انجام آزمون "پیچش" روی تعدادی سازه بتنی مشخص گردید تعدادی از آنها نیاز به مقاومسازی دارند تا بعد از زلزله بتوان از آنها بهرهبرداری نمود. وجود ضریب همبستگی 95/0 بین آزمون "پیچش" و آزمون استاندارد نشان از دقت بالای آزمون فوق میباشد. با عکسبرداری SEM مشاهده شد که بتن تحت عملآوری در آب دارای یکپارچگی بوده و تخلخل زیادی در آنها مشاهده نمیشود.
