1- تدوین اصول طراحی کوچه زیستپذیر از دیدگاه کودکان در دوران وقوع پاندمی (نمونه موردی: کوچههای منتخب از محله زعفرانیه تبریز)
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران
2 استادیار شهرسازی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز .ایران
3 دانشیار گروه شهرسازی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اسلامی تبریز. تبریز .ایران
doi
10.22034/ispdrc.2024.2027635.1097چکیده
در این دوران که تحولات چالشبرانگیز محیطی و بهداشتی اجتنابناپذیرند، همهگیری کووید-19 به آشکارسازی میزان آمادگی فضاهای شهری ما برای رویارویی با بحرانها پرداخته است. کوچهها که عناصر مهمی از پیکره شهری محسوب میشوند، اهمیت خود را بیش از پیش برای اقشار آسیبپذیر، مانند کودکان در دوران همهگیری، جایی که با محدودیتهای جدی در دسترسی به امکانات تفریحی و اجتماعی مواجه شدهاند، بروز دادند. با تمرکز بر محله زعفرانیه تبریز، در این پژوهش سعی شدهاست تا با توجه به ویژگیهای کودکان و نقش مهم آنها در ارتباط با محیط زندگی، اصولی برای طراحی کوچههای زیستپذیر از دیدگاه کودکان مورد بررسی قرار گیرد. در رویکرد تحقیق که به جنبههای کاربردی و توسعهای میپردازد، علاوه بر تحلیل توصیفی، به استخراج مستندات نظری از منابع کتابخانهای و بررسی ادبیات پژوهش پرداخته و اطلاعات میدانی نیز از طریق مشاهده و مصاحبه به دست آمدهاست. یافتههای این تحقیق بیانگر آن است که تدوین اصول طراحی کوچه زیستپذیر از دیدگاه کودکان در محله زعفرانیه تبریز بر پایه چهار بعد است: کالبدی-فضایی، عملکردی، منظر شهری و اجتماعی- فرهنگی؛ که برای تحقق و ارتقای آنها نیازمند ایمنسازی، توسعه دسترسی به فضاهای سبز و فراهم آوردن موقعیتهایی برای بازی و تعاملات کودکانه هستیم. در نهایت این مطالعه، با پیشنهاداتی مشخص برای بهبود فضاهای شهری با توجه به نیازهای کودکان و درک عمیقتر از تأثیرات پاندمی بر استفاده از فضاهای عمومی، به مجموعه دانش موجود در این حوزه میافزاید و راهبردهای مواجهه با چالشهای بهداشتی آینده را معرفی میکند.