فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

وقوع زمین‌لرزه‌های بزرگ در نزدیکی شهرهایی که در حوزه نزدیک قرار دارند غیر قابل انکار است. زمین‌لرزه‌ها در حوزه نزدیک اثرات و ویژگی‌های بسیار متفاوتی، نسبت به زمین‌لرزه‌ها در حوزه دور دارند. با توجه به این‌که گسلش سطحی اثرات مخرب و غیر قابل جبرانی را برای سازه‌های نزدیک گسل به‌وجود می‌آورند و در آیین‌نامه‌ها کمتر به آن توجه شده است به این منظور نحوه طراحی سازه برای رسیدن به عملکرد مناسب در برابر این پدیده از اهمیت بالایی برخوردار است. در این پژوهش سعی شده است به بررسی و ارزیابی پارامترهایی نظیر مکانیزم گسل، پهنه گسلی، گسلش سطحی و نیز تعداد طبقات و موقعیت فونداسیون در طراحی لرزه‌ای ساختمان‌های نزدیک گسل پرداخته شود. برای این عمل ابتدا به نحوه انتشار گسلش در خاک زیر سازه و اثرات آن بر روی سازه با توجه به تعداد طبقات مختلف دیده شده است. در پایان مشاهده گردید با افزایش تعداد طبقات در خاک‌های ماسه‌ای مورد مطالعه گسلش به بیرون فونداسیون منحرف شده و در نتیجه آن، میزان دوران پی با توجه به خاک زیر آن کاهش می‌یابد. همچنین مشاهده می‌شود افزایش جابه‌جایی گسل در میزان دوران تأثیر بسزایی داشته به طوری که با افزایش جابه‌جایی قائم از 5/0 به 5/1 متر، دوران فونداسیون تا 4 برابر افزایش داشته است.