تحلیل تطبیقی وضعیت نابرابری جنسیتی در کشورهای شبهقاره هند
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تبریز
2 استادیار گروه جغرافیا دانشگاه پیام نور، مرکز سنندج
3 دانشیار گروه برنامهریزی شهری، دانشگاه محقق اردبیلی
4 استادیار گروه جغرافیا دانشگاه پیام نور، مرکز ایلام
doi
10.22111/jsr.2019.4676چکیده
امروزه این واقعیت پذیرفته شدهاست که اگر زنان از حقوق ابتدایی خود در جامعه محروم باشند، آن جامعه قادر به دستیابی به توسعۀ پایدار نخواهدبود؛ بنابراین پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی- تحلیلی در پی آن است تا وضعیت نابرابری جنسیتی را در کشورهای شبهقاره هند در طول سه دوره (2011، 2012 و 2013) مورد تحلیل و ارزیابی قرار دهد. اطلاعات موردنیاز پژوهش ازطریق روش اسنادی و استفاده از گزارش جهانی توسعۀ انسانی و نابرابری جنسیتی سازمان ملل گردآوری شدهاست. نتایج پژوهش از دو جنبه قابلبررسی است: جنبۀ اول در سطح جهانی بیانگر آن است که در میان کشورهای شبهقاره در طول این سه دوره، هیچ کشوری وضعیت مناسبی ندارد که این نشاندهندۀ فاصلۀ این کشور و کشورهای دیگر با استانداردهای جهانی است. جنبۀ دوم در سطح منطقهای بیانگر آن است که در طول این سه دوره با وجود آنکه همواره کشورهای شبهقاره پیشرفت نسبی بهلحاظ GII داشتهاند؛ اما همواره رتبۀ آنها در سطح منطقه تغییری نکردهاست و کشور میانمار در رتبۀ اول و هند در رتبۀ آخر قرار گرفتهاند.