مکان‌یابی کلانتری‌های شهری به‌منظور توسعه گردشگری ایمن و با رویکرد پدافند غیرعامل (مطالعه موردی: شهر نوشهر)

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیای دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور.

2 گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور، نور، ایران

3 گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور، نور، ایران

4 گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور، نور، ایران

doi
10.22034/ispdrc.2024.2021727.1085
چکیده

در حوزه گردشگری، نقش فعال پلیس و عملکرد هوشمندانه آن در هنگام خطر، مهم‌ترین مؤلفه تأثیرگذار بر افزایش امنیت عمومی گردشگران است. مدیریت انتظامی در شهر نوشهر بایستی بیش‌تر مبتنی بر تدابیر و اقدام‌های کنشی (پیش‌جنایی) توسط پلیس باشد که با حمایت از افراد گردشگر، افزایش آگاهی‌های عمومی، نظارت بر اماکن گردشگری، افزایش هزینه‌های ارتکاب جرم و مداخله پس از وقوع جرم، درصدد پیشگیری از ارتکاب جرم در جامعه شهرهای ساحلی باشد. بر این اساس، هدف اصلی پژوهش حاضر تبیین مکان‌یابی بهینه کلانتری‌ها با رویکرد پدافند غیرعامل گردشگری ایمن در شهر نوشهر می‌باشد. بدین‌منظور، با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی، به‌منظور توسعه گردشگری ایمن، مکان‌گزینی کلانتری‌ها با رویکرد پدافند غیر عامل مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. معیارهای سازگار با خدمات، زیرساخت‌ها/ تجهیزات، اجتماعی/ فرهنگی، کالبدی/ محیطی و گردشگری، شامل 21 معیار مکانی در قالب 5 متغیر، برای مکان‌گزینی پهنه‌های مناسب ایجاد کلانتری در شهر مورد استفاده قرار گرفت. این مرحله شامل آماده‌سازی داده‌ها، نرمال‌سازی و همپوشانی مؤلفه‌های مکانی تأثیرگذار در مکان‌گزینی پهنه‌های مناسب برای ایجاد کلانتری‌های جدید در سطح شهر مطالعاتی بوده است که انجام آن با فرآیند تحلیل سلسله مراتبی فازی میسر گردید. بر اساس نقشه‌های مکان‌یابی ایجاد کلانتری‌های جدید، در شهر نوشهر سه پهنه مناسب برای احداث کلانتری‌های جدید پیشنهاد داده شد.