بررسی ابعاد تجاری کشمش صادراتی ایران
نویسندگان
1
2
3
doi
10.30490/aead.2015.58999چکیده
صادرات کالاهای غیرنفتی و به طور خاص محصولات کشاورزی، اهمیت ویژهای در فعالیتهای اقتصادی ایران دارد و تأثیر آن در رشد و توسعه اقتصادی کشور انکارناپذیر است. از اینرو، گسترش صادرات بخش کشاورزی میتواند زمینه مناسبی را برای حضور ایران در بازارهای جهانی در امر صادرات کالاهای غیرنفتی فراهم سازد. در بین صادرات کشاورزی ایران، محصول کشمش نقش مهمی دارد. پژوهش حاضر نیز به بررسی ابعاد تجاری-صادراتی کشمش ایران از جمله مزیت نسبی صادراتی، ساختار بازار صادرات جهانی، بازارهای هدف صادراتی، نقشهریزی تجاری و محاسبه شاخص ادغام جهانی، طی سالهای 2000 تا 2009 پرداخته است. نتایج این مطالعه نشان میدهد که طی دوره مورد بررسی، کشور ایران در صادرات کشمش دارای مزیت نسبی بالایی بوده هر چند از سال 2004 به بعد مزیت نسبی این محصول روندی نزولی داشته است. همچنین با در نظر گرفتن شاخصهای اولویتبندی بازار هدف و شاخص ادغام جهانی، کشورهای الجزایر، پاناما، لسوتو و سنت کیتس و نویس، بهترین بازارهای هدف صادراتی محصول کشمش ایران بودهاند. علاوه بر این، ساختار بازار جهانی محصول کشمش از نوع انحصار چندجانبه بسته بوده و نقشه تجاری بازار این محصول نیز نشان میدهد که بازار صادرات ایران رو به افول است. در نهایت، پیشنهاد میشود که با بازنگری در سیاستهای حمایتی در خصوص تولید، فراوری، بازاریابی و تجارت این محصول، زمینه گسترش صادرات و حفظ جایگاه رقابتی ایران در بازار جهانی فراهم شود.طبقهبندی JEL: F10، Q17