ماهیتشناسی عناصر و ابزار یادگیری و چگونگی استخدام آنها بر اساس مبانی هستیشناختی و معرفتشناختی حکمت متعالیه
نویسندگان
1 گروه معارف، دانشگاه تهران، پردیس فارابی قم، قم، ایران.
2 گروه معارف، دانشگاه معارف اسلامی قم، قم، ایران.
doi
10.48308/jipt.2024.236091.1539چکیده
از آنجا که سنخ وجودیِ علم براساس مبانی هستیشناسی حکمت متعالیه، مُجرد (غیر مادی) است، در فرایند ادراک مادیات، باید این امور را به ساحت تجردیِ نفس، نزدیکتر نمود تا دریافت علم آسانتر و در عین حال دقیقتر صورت پذیرد. برای نزدیکتر نمودنِ امور مادی به ساحت تجردیِ نفس، وجود پدیدههایی که نقش اعدادی برای تجرید امور مادی دارند، ضرورت دارد؛ همچنان که وجود اندامهاى حسى، مانند گوش و چشم، و بخشهاى گوناگون مغز، برای ادراک امور مادی ضرورت دارد. چه اینکه این امور، زمینه تحقق ادراک را که امری مجرد است، فراهم میکنند. بنابراین ضروری است، تمام اموری که در دریافتِ واقعیِ محتوای آموزش نقش ایفا میکنند، شناخته شوند و براساس شناخت این امور، ابزار لازم برای مسانخت (متناسب سازی) حداکثری بین محتوای آموزشی (مُدرَک) و یادگیرنده (مُدرِک) فراهم شود، تا از این رهگذر، فرایند یادگیری تسهیل پیدا کند.