آموزش مهارتهای ارتباطی به کودکان در روایات فریقین
نویسندگان
1 استاد سطوح عالی حوزه علمیه خراسان دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه ایلام
2 استاد درس خارج حوزه علمیه خراسان/ عضو هیئت علمی مرکز تخصصی آخوند خراسانی وابسته به دانشگاه باقر العلوم مشهد مقدس
3 دانش آموخته سطح سه مرکز تخصصی آخوند خراسانی مشهد ، طلبه سطوح عالی حوزه علمیه خراسان
4 استاد دروس خارج حوزه علمیه خراسان
doi
10.22034/iued.2025.2059809.2787چکیده
با گسترش ارتباطات در عصر کنونی و ضرورت کسب مهارتهای مورد نیاز در این زمینه، به ویژه برای کودکان، یافتن الگوی تربیتِ اجتماعی مهارتمحور مبتنی بر آموزههای اسلامی، به یکی از اولویتهای والدین و مربیان دغدغهمند تبدیل شده است. هدف این مقاله، دستیابی به مصادیق و مضامین آموزش مهارتهای ارتباطی به کودکان با بررسی متون حدیثی فریقین است. برای دستیابی به این هدف، از روش تحقیق توصیفی و استنادی و برای گردآوری اطلاعات، از روش کتابخانهای استفاده شده است. این آموزشها شامل دو دسته کلی مهارتهای ارتباطی و بینفردی و چندین خردهمهارت جزئی میباشند. در این پژوهش با تمرکز بر گزارههای اختصاصی پیرامون آموزشهای مهارتی به کودکان تلاش شده است برخی شیوهها، روشها، بسترها، پیشفرضها و بایستههای مورد نیاز این نوع آموزش نیز از مفاد این روایات کشف و استخراج شود.
