فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

گوارش‌پذیری ظاهری مواد مغذی کاه گندم همراه تفاله انار یا کود مرغ به سه روش خاکستر نامحلول در اسید، لیگنین نامحلول در اسید و جمع­آوری کل مدفوع با استفاده از چهار نفر شتر نر با میانگین وزن 35/9±25/116 کیلو­گرم و سن یک­سال در قالب طرح کاملاً تصادفی بررسی شد. طول مدت آزمایش 42 روز (دو دوره 21 روزه) شامل 14روز عادت­پذیری و هفت روز نمونه­برداری بود. تیمارهای آزمایشی شامل 1- کاه گندم به­­همراه 25 درصد تفاله انار و 2- کاه گندم به­همراه با 25 درصد کود مرغ  بود. نتایج نشان داد اختلاف معنی­­داری بین دو روش نشانگر خاکستر نامحلول در اسید و جمع­آوری کل مدفوع در برآورد ضرایب گوارش‌پذیری ماده خشک، ماده آلی، چربی خام، الیاف نامحلول در شوینده خنثی و الیاف نامحلول در شوینده اسیدی کاه گندم به­همراه تفاله انار وجود داشت (05/0>P)، اما چنین تفاوتی در برآورد ضرایب گوارش­پذیری کاه گندم به­همراه کود مرغ مشاهده نشد. درصد بازیافت نشانگر خاکستر نامحلول در اسید در جیره کاه گندم+ کود مرغ 08/17±14/105 بود. به­طور کلی براساس نتایج مطالعه حاضر، به­نظر می‌رسد با توجه به همبستگی ضعیف بین سه روش اندازه­گیری قابلیت هضم و درنظرگرفتن محدودیت­های موجود از جمله هزینه و امکانات زیاد به‌ویژه در دام­های بزرگ در تعیین گوارش­پذیری با روش­های جمع­آوری کل مدفوع و لیگنین نامحلول در اسید، می­توان از روش خاکستر نامحلول در اسید برای تعیین گوارش­پذیری در شتر استفاده کرد.