شکلگیری هویت دانشجویی در آموزش عالی ایران پس از انقلاب: واکاوی ادراک استادان پیشکسوت ایرانی
نویسندگان
1 استادیار گروه مطالعات علم و فناوری، موسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه اراک، اراک، ایران
3 استادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران
doi
10.22034/jasi.2026.733660چکیده
هدف پژوهش حاضر، واکاوی ادراک استادان پیشکسوت از نحوۀ شکلگیری و دگرگونی هویت دانشجویی در آموزش عالی ایران پس از انقلاب اسلامی است. ازآنجاکه مدل منسجمی در این زمینه گزارش نشده بود، پژوهش با رویکرد کیفی و روش نظریۀ دادهبنیاد انجام شد. مشارکتکنندگان شامل ۱۲ نفر از استادان دانشگاههای ایران بودند که تجربۀ دانشجویی پیش از انقلاب داشته و اکنون بهعنوان عضو هیئت علمی فعالیت میکنند. نمونهگیری بهشیوۀ نظری انجام شد و گردآوری دادهها تا رسیدن به اشباع نظری از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته ادامه یافت. دادهها با کدگذاری باز، محوری، و انتخابی تحلیل شدند و مدل مفهومی استخراج شد. یافتهها نشان داد از دیدگاه مشارکتکنندگان، هویت دانشجویی پس از انقلاب در ابعاد فردی، اجتماعی، سیاسی، دینی، و حرفهای بازتعریف شده و تحتتأثیر زمینههای سیاسی و اقتصادی و اجتماعی معاصر قرار دارد. در مدل برساخته، فضای سیاسی حاکم بر آموزش عالی و فضای حاکم بر نهاد علم بهعنوان عوامل علّی و عوامل خانوادگی و عوامل اقتصادی/بازار کار بهعنوان عوامل مداخلهگر برجسته شدند. همچنین، از منظر مشارکتکنندگان، راهبردهای پیشنهادی برای بهبود هویت دانشجویی شامل واقعبینی و توجه به مسائل روز، حرفهایسازی هویت از طریق تعاملات علمی، نگاه سیستمی به نظام آموزشی، و کاهش دغدغههای مالی دانشجویان است. این چهارچوب برآمده از ادراک استادان پیشکسوت است و میتواند در پژوهشهای بعدی با تمرکز بر تجربۀ زیستۀ دانشجویان و/یا پیمایش، اعتبارسنجی و تکمیل شود. درنهایت، پیامدهای هویت دانشجویی در سه سطح فردی، سازمانی (دانشگاهی)، و ملی صورتبندی شد.