ارزیابی و مقایسه تاب آوری محلات منطقه 1 و 2 شهر ساری
نویسندگان
1 گروه مهندسی نقشه برداری، دانشکده فنی و مهندسی علی آباد کتول، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران
2 کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه گیلان
3 کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان، اصفهان
4 عضو هیأت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
doi
10.22034/ispdrc.2024.2017854.1072چکیده
تاب آوری شهری، ظرفیت یک شهر در برونرفت از یک ویرانی است که در محلات منطقه 1 و 2 شهر ساری، رشد فیزیکی بسیار سریع تر از رشد جمعیت و نیاز واقعی شهر بوده و تمرکز خدمات (اداری، سیاسی، آموزشی و ...) و نابرابری های منطقه ای سبب شده این مناطق جاذب جمعیت باشد و آسیب ها و بحران ها نیز به تبع رشد جمعیت افزایش پیدا کرده است. هدف تحقیق، ارزیابی و مقایسه تاب آوری محلات منطقه 1 و 2 شهر ساری با استفاده از مدل IHWP در نرم افزار GIS می باشد. نوع تحقیق، کاربردی و روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی می باشد و همچنین از مطالعات اسنادی و پرسشنامه برای گردآوری اطلاعات استفاده شده است. نمونه آماری تحقیق تعداد 48 نفر از خبرگان حوزه مورد مطالعه میباشد. نتایج تحقیق نشان میدهد محلات شماره 1، 2، 4 و 7 به ترتیب بالاترین تاب آوری را در سطح منطقه 1 شهر ساری دارند. محلات شماره 5، 8، 6، 10و 7 به ترتیب بالاترین تاب آوری را در سطح منطقه 2 شهر ساری دارند و همچنین بخش های تاب آور در شرق منطقه 1 و 2 متمرکز شده و با توجه به شرایط اقلیمی و کالبدی مناطق 1 و 2 بایستی طرح تعریض معابر برای برای بخش هایی از مناطق 1 و 2 شهر ساری مدنظر قرار گیرد.