شایستگی دستیابی به سامانههای دفاعی؛ یک نظریهداده بنیان
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده هدف این پژوهش، نظریهپردازی در باب موفقیت شبکه های همکاری تحقیق و توسعه در صنایع دفاعی است. برای این منظور با استفاده از راهبرد پژوهشی نظریهپردازی داده بنیان، تجربه ها و پروژه های موفق و کلیدی نوآوری در زیست بوم صنعت دفاعی با رویکردی کیفی و استقرایی مورد مطالعه قرار گرفت و با پشت سر گذاشتن مراحل مختلف مفهوم پردازی نظری های در این زمینه تولید شد. این نظریه حول مقوله محوری «شایستگی دستیابی» تشریح میشود. شایستگی دستیابی بیان میدارد که خلق محصولات نو و افزایش قدرت زایش صنعتی در زیست بوم صنایع دفاعی، مرهون قابلیت شبکهسازی، هم سوسازی و بارورسازی است. شایستگی دستیابی در فرایند بازآفرینی زنجیره ارزش ساز صنایع دفاعی تبلور یافته و شناسایی، ترکیب، کانونیسازی قابلیتهای پراکنده و بازآرایی ظرفیتهای ناهم سو در داخل و بیرون از صنایع دفاعی را به همراه میآورد. در جریان توسعه شایستگی دستیابی ظرفیتهای یک نظام تحقیقاتی، صنعتی در آرایش «هسته های کوچک و شبکه های بزرگ» سامان مییابد؛ به این ترتیب رویش و ریزش ظرفیتها و همچنین تبادل ظرفیتها بین دو قطب هسته و شبکه به نحوی انجام میشود که خلق سامانه های اثربخش در بنیه دفاعی کشور، با سرعت، هزینه، ریسک، کیفیت و انعطاف مورد انتظار امکانپذیر باشد. کلیدواژه ها: شایستگی دستیابی، هسته های دستیابی، شبکهسازی، نوآفرینی دفاعی، زایش صنعتی، خلق شایستگی دفاعی، صنایع دفاعی، نظریه پردازی داده بنیان