طلسم و حفاظت: خوانشی انسانشناختی از آگاهی اسطورهای در ایران دوره قاجار
نویسندگان
1 دانشیار هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران (نویسنده مسئول)
doi
10.22034/jasi.2026.733667چکیده
این پژوهش به بررسی نقش و کارکرد طلسمها در فرهنگ عامۀ ایرانِ عصر قاجار میپردازد و مسئلۀ اصلی آن، فهم چرایی تداوم و کارآمدی این اشیای آیینی در نظام ذهنی و زیستی مردم آن دوره است. پرسش بنیادین مقاله آن است که طلسمها در چه چهارچوب معرفتیای معنا مییافتند و چگونه میتوان آنها را، فراتر از تلقی خرافی، بهمثابۀ نمود نوعی شناخت نمادین تبیین کرد. پژوهش با رویکردی تحلیلی ـ تفسیری و برپایۀ نظریۀ «آگاهی اسطورهای» ارنست کاسیرر انجام شده و با اتکا به منابع تاریخی، سفرنامهها، نسخههای علوم غریبه، و شواهد مادی باقیمانده سازوکار نمادین کارکرد طلسمها را بازسازی میکند. نتایج پژوهش نشان میدهد که در جهانبینی اسطورهای مردم قاجار رابطۀ میان نشانه و واقعیت گسسته نیست، بلکه براساس منطق همانندی، مجاورت و مشارکت قدسی عمل میکند؛ ازاینرو، طلسم صرفاً بازنمای حفاظت نیست بلکه خودِ حفاظت است که در قالب نوشتار، ماده، و آیین متجسد میشود. نتیجه آنکه فهم طلسمها نیازمند درک نوعی عقلانیت نمادین است که در آنْ معنا از رهگذر تجربۀ زیسته و ارتباط قدسی با جهان حاصل میشود.