مطالعه ارتقاء امنیت محله و تأثیر آن بر امنیت پایدار با رویکرد CPTED و روش پرالونگ نمونه موردی: شهرک ولیعصر شهر بستانآباد
نویسندگان
1 استادیار، گروه معماری و شهرسازی، واحد ایلخچی، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلخچی، ایران.
2 دانشجوی دکترای شهرسازی، گروه شهرسازی، واحد بینالمللی ارس، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
10.22034/ispdrc.2024.2015445.1063چکیده
گسترش شهرنشینی و رابطه آن با آسیبهای اجتماعی و اقتصادی از مشخصههای اصلی الگوی توسعه شهری کشور در چند دهه اخیر است. هدف از این پژوهش بررسی آسیبهای اجتماعی در محلات در شهر بستانآباد با رویکرد CPTED است. جامعه آماری موردمطالعه در این تحقیق بازدیدکنندگان از جاذبههای گردشگری است. نمونه آماری بر اساس فرمول کوکران 354 نفر محاسبه گردید. در خصوص روایی نیز بررسی بر اساس نظرات کارشناسان و متخصصین پرسشنامه از قابلیت خوبی برخوردار است. جهت تجزیهوتحلیل داده از روش پرالونگ استفادهشده است. نتایج حاصل از ارزیابی صورت گرفته از ارزش و شاخصهای دسترسی، نظارت، قلمروگرایی و همچنین پشتیبانی و امکانات با رویکرد CPTED نشان میدهد که شاخص دسترسی باارزش و معیار نظارت برای شهرک ولیعصر باارزش 28/0 و همچنین معیار قلمرو گرایی برای این شهرک 625/0 و همچنین معیار پشتیبانی و امکانات رفاهی با امتیاز 5/0 میباشد که کمترین امتیاز به معیار نظارت با شاخصهای سطح تمهیدات حفاظتی، نگهبان محله، استفاده از دوربینها در محلات و همچنین گشتهای پلیس میباشد که میتواند منشأ شکلگیری آسیبهای اجتماعی و ناهنجاری در محله شهرک ولیعصر باشد.و همچنین افزایش نظارت نیرو های انتظامی و امنیتی با فعالسازی نیروهای مردمی و افزایشرتعداد دوربین های مدار بسته در مکان های حساس و در صورت نیاز در محلات مختلف می تواند کمک شایانی در به حداقل رساندن آسیب های اجتماعی و وقوع جرم گردد.