بررسی نهاد حکر در قانون مدنی افغانستان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته فقه و حقوق خصوصی دانشگاه خوارزمی
2 دانشیار رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه سیستان و بلوچستان
3 استادیار رشته فقه و حقوق خصوصی دانشگاه خوارزمی
doi
10.22111/jsr.2018.4058چکیده
امروزه در علم حقوق مطالعات تطبیقی، در محافل علمی و پژوهشی جایگاه ویژهای پیدا کرده است. علت آن است که میتوان در قوانین کشورهای دیگر نهادهای حقوقی ارزشمندی یافت که تا حد زیادی در اصلاح قوانین و تعالی حقوق کشورهای دیگر، مثمر ثمر باشد. یکی از عقودی که در قوانین برخی کشورهای اسلامی وجود دارد، نهادی به نام استحکار یا حکر است که هم اکنون در کشورهائی مانند مصر، اردن، افغانستان و ... کاربرد دارد و بخشی از مقررات قانونی آنان را به خود اختصاص داده است. این عقد در خصوص اراضیای که از حالت بهرهبرداری و انتفاع، خارج و احتیاج به عمران و آبادانی دارد، استفاده میگردد. به همین مناسبت امروزه در برخی جوامع از جمله کشور ایران، قراردادهایی رائج گردیده که فاقد عنوان صحیح حقوقی است و بررسی نهاد حکر در قانون مدنی افغانستان، میتواند راهگشای این نوع از قراردادها باشد. این پژوهش، به بررسی نهاد حکر به شیوۀ توصیفی و تحلیلی و با عنایت به قانون مدنی افغانستان پرداخته است.