رابطۀ نگرش مذهبی و انگیزش پیشرفت تحصیلی دانشجویان به واسطۀ نقش خودکارامدی
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه الزهرا(س)
2 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، مدرّس دانشگاه دماوند
3 استادیار گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه الزهرا(س)
doi
چکیده
هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی اثر نگرش مذهبی بر انگیزش پیشرفت تحصیلی با نقش واسطهای خودکارامدی انجام یافته است. روش: روش پژوهش، همبستگی است.در این پژوهش،نمونهای 201نفره از دانشجویان دانشگاه الزهرا(س) با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند.سپس از آزمودنیها خواسته شد مقیاسهای استاندارد شدۀ نگرشسنج مذهبی خدایاریفرد،خودکارامدی شرر و انگیزش پیشرفت هرمنس را تکمیل کنند. یافتهها: یافتههای حاصل از تحلیل مسیرنشان دادکه مدل مورد نظر، برازش مناسبی دارد و اثر نگرش مذهبی بر خودکارامدی و خودکارامدی بر انگیزش پیشرفت تحصیلی معنادار است.همچنین اثر نگرش مذهبی بر انگیزش پیشرفت تحصیلی از طریق خودکارامدی معنادار میباشد. نتیجهگیری: نتایج نشان داد که خودکارامدی،یک میانجی مناسب در بین نگرش مذهبی و انگیزش پیشرفت تحصیلی است؛ یعنی هر میزان که خودکارامدی در اثر باورهای مذهبی افزایش یابد، انگیزش هم افزایش مییابد.
