تحلیل گفتمان مدارای اجتماعی در ضربالمثلهای فارسی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد ادبیات عامه، دانشگاه پیام نور، رشت، ایران
2 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
چکیده
ضربالمثلهای فارسی به عنوان یکی ازگونههای ادبیات عامه، نمایانگر گرایشهای فکری و فرهنگی مردم به موضوع صلح و خشونتپرهیزی است. با در نظر گرفتن اهمیت بازخوانی فرهنگ به منظور شناخت ظرفیتهای فرهنگی مرتبط با صلح، همزیستی، کاهش تقابل و تعارضات اجتماعی، دراین پژوهش مصادیق مدارای اجتماعی در ضربالمثلهای فارسی که شامل مدارای دینی، مدارای رفتاری، مدارای منفعل و مدارای عمومی است استخراج، طبقهبندی و با تکیه بر مفهوم گفتمان ارنستو لاکلا و شانتال موفه بخشی از الگوی اندیشگی حاکم بر این ضربالمثلها نشان داده و به شناسایی منابع قدرت و عوامل تأثیرگذار بر بازنمایی سطح مدارای اجتماعی پرداخته شده است. یافتههای تحقیق بر اساس دستهبندی مؤلفههای مدارای اجتماعی از دیدگاه پیتر کینگ ارائه و به روش تحلیل گفتمان به تأثیر گفتمانهای دینی، گفتمان فردگرایی و گفتمان صلح در یکی از مؤلفههای اخلاق عمومی یعنی مدارای اجتماعی پرداخته شده است. براساس نتایج بدست آمده، گفتمان صلح و دالهای مربوط به گرایشهای بشردوستانه با بیشترین بسامد نمایانگر مدارای اجتماعی در ضربالمثلهای فارسی مورد مطالعه بودهاند. کلید واژهها: ضربالمثل، مدارای اجتماعی، تحلیل گفتمان، لاکلا، موفه.