شناسایی و اولویت بندی مخاطرات ایمنی قابل پیشگیری در پروژههای انبوهسازی با استفاده از روش تلفیقی تصمیمگیری چندمعیاره با رویکرد مدلسازی اطلاعات ساختمان
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران.
2 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه مهندسی عمران، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/ispdrc.2023.2013588.1060چکیده
عملیات ساختمانی، بهعنوان یکی از مخاطرهآمیزترین بخشها در بروز حوادث ناشی از کار قرار دارد. از طرفی، به دلیل آنکه فعالیتهای ساختمانسازی در نقاط مختلف و بهصورت پراکنده میباشند، لذا نظارت بر ایمنی در آنها بسیار چالشبرانگیز است. علیرغم مزایای پیادهسازی مدیریت ایمنی در پروژههای ساختوساز، به دلیل فقدان آگاهی طراحان نسبت به پیشنیازها و عدم ملاحظات ایجاد سیستم مدیریت ایمنی و همچنین نبود ابزارها و تکنولوژیهای نوین در مرحله طراحی پروژههای ساخت، این سیستم هنوز آنچنان که باید مورد ارزیابی قرار نگرفته است. مدلسازی اطلاعات ساختمان (BIM) یکی از آن فناوریهایی است که بهتازگی در میان مدیران پروژهها محبوبیت یافته است که از مهمترین کاربردهای آن میتوان به قابلیتهای منحصربهفرد آن در ایمنسازی محیط پروژهها اشاره نمود. هدف اصلی این مطالعه، شناسایی و اولویتبندی مخاطرات ایمنی قابلپیشگیری در پروژههای انبوهسازی با استفاده از روش تلفیقی تصمیمگیری چندمعیاره فازی با رویکرد مدلسازی اطلاعات ساختمان است. برای این منظور، در این پژوهش، علاوه بر مصاحبه با کارشناسان و خبرگان مربوطه در زمینه مورد مطالعه، از نتایج مطالعات صورت گرفته توسط سایر پژوهشگران بهره گرفته شد و معیارهای مهم بر کاهش مخاطرات قابلپیشگیری در پروژههای انبوهسازی، شناسایی شد. سپس با استفاده از روش سوآرا (SWARA)، معیارهای شناسایی شده، وزندهی شدند و در ادامه با استفاده از روش واسپاس (WASPAS) این معیارها برحسب اهمیت، اولویتبندی گردیدند. یافتههای حاصل از پژوهش حاضر، نشان داد که معیار سیستم مدیریت ایمنی با 54657/0Qi= بهعنوان مهمترین عامل در راستای کاهش مخاطرات ایمنی قابلپیشگیری در پروژههای انبوهسازی با رویکرد مدلسازی اطلاعات ساختمان، مطرح میباشد.