نقش احسان در الگوی آموزش یادگیرنده‌محور از منظر قرآن‌کریم (با تأکید بر سوره یوسف)

نویسندگان

1 دکتری علوم قرآن وحدیث،جامعه المصطفی، قم، ایران

2 دکتری قرآن وعلوم تربیتی،جامعه المصطفی، قم، ایران

3 هیئت علمی گروه اخلاق، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، قم

doi
10.22034/iued.2024.2009451.2493
چکیده

چکیدهیادگیری انسان تحت‌تأثیر عوامل متعددی صورت می­پذیرد. قرآن کریم فراتر از عوامل تجربی و شناخته‌شده، به اموری نیز می­پردازد که نقش مهمی در یادگیری و آموزش، به‌ویژه در حوزه­ی مسائل معنوی دارد. قرآن کریم به ‌صراحت، در سورۀ یوسف آیه ۲۲ می‌فرماید: چون یوسف (ع) از محسنین بود، به او علم و حکمت دادیم. پژوهش حاضر، با روش توصیفی، تحلیلی و استنطاقی (تفسیر موضوعی) به بررسی نقش احسان در یادگیری پرداخته است. نتایج این بررسی، نشان داد که از طریق احسان و نیکی‌کردن فقط برای رضای خداوند متعال، روح و روان انسان باتقوا، زمینه‌ی کسب عنایات و الهامات الهی را به دست می‌آورد. این عنایت الهی   عام است و می­تواند نصیب هر محسنی که بنده­ی باتقوای خداوند متعال باشد، شود. به این نکته نیز اشاره‌ شده است که این سنخ از علم، هم در امور دنیوی و هم امور معنوی امکان‌پذیر است. یافته‌های این تحقیق، می­تواند در الگوی آموزش یادگیرنده‌محور، به‌ویژه در حوزه علوم­تربیتی، اخلاق و معنویت موردتوجه قرار گیرد.کلید واژگان: قرآن کریم، روان‌شناسی‌تربیتی، احسان، نیکوکاری، یادگیری،  الگوی آموزش یادگیرنده محور