نقش احسان در الگوی آموزش یادگیرندهمحور از منظر قرآنکریم (با تأکید بر سوره یوسف)
نویسندگان
1 دکتری علوم قرآن وحدیث،جامعه المصطفی، قم، ایران
2 دکتری قرآن وعلوم تربیتی،جامعه المصطفی، قم، ایران
3 هیئت علمی گروه اخلاق، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، قم
doi
10.22034/iued.2024.2009451.2493چکیده
چکیدهیادگیری انسان تحتتأثیر عوامل متعددی صورت میپذیرد. قرآن کریم فراتر از عوامل تجربی و شناختهشده، به اموری نیز میپردازد که نقش مهمی در یادگیری و آموزش، بهویژه در حوزهی مسائل معنوی دارد. قرآن کریم به صراحت، در سورۀ یوسف آیه ۲۲ میفرماید: چون یوسف (ع) از محسنین بود، به او علم و حکمت دادیم. پژوهش حاضر، با روش توصیفی، تحلیلی و استنطاقی (تفسیر موضوعی) به بررسی نقش احسان در یادگیری پرداخته است. نتایج این بررسی، نشان داد که از طریق احسان و نیکیکردن فقط برای رضای خداوند متعال، روح و روان انسان باتقوا، زمینهی کسب عنایات و الهامات الهی را به دست میآورد. این عنایت الهی عام است و میتواند نصیب هر محسنی که بندهی باتقوای خداوند متعال باشد، شود. به این نکته نیز اشاره شده است که این سنخ از علم، هم در امور دنیوی و هم امور معنوی امکانپذیر است. یافتههای این تحقیق، میتواند در الگوی آموزش یادگیرندهمحور، بهویژه در حوزه علومتربیتی، اخلاق و معنویت موردتوجه قرار گیرد.کلید واژگان: قرآن کریم، روانشناسیتربیتی، احسان، نیکوکاری، یادگیری، الگوی آموزش یادگیرنده محور