تحلیل مولفه کانونی سلامت معنوی خانواده در حیطه تربیت عاطفی با تأکید بر شاخص ها و معرف های آن از منظر قرآن و حدیث
نویسندگان
1 گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات شهید مطهری، دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد( نویسنده مسئول)
3 استاد گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22034/iued.2024.2026967.2608چکیده
چکیده:سلامت معنوی خانواده به معنای برخورداری خانواده از دیدگاهی هدفمند و هماهنگ با نظام خلقت در راستای عبودیت پروردگار هستی است که در جهتدهی عواطف و اثرگذاری بر عملکرد اعضای خود نقش اساسی و برجستهای دارد. سلامت معنوی خانواده در سه حیطه بینشی، عاطفی و رفتاری قابل تبیین است. هدف این پژوهش، کشف اساسیترین مؤلفه سلامت معنوی خانواده در حیطه عاطفی و طراحی شاخصها و معرفهای آن از منظر قرآن و روایات است.این تحقیق با تحلیل آیات و روایات به روش توصیفی - تحلیلی و مطالعه کتابخانهای انجام گرفته است. یافتههای پژوهش نشان میدهد «تبادل عاطفی مثبت» بهعنوان مؤلفه کانونی سلامت معنوی خانواده در حیطه عاطفی است. این مؤلفه کانونی بهعنوان یک عاطفة کلان، در همه ابعاد زندگی خانوادگی اثر گذاشته و به سایر عواطف در زندگی نیز جهت داده و زمینه آرامش خانوادگی را ایجاد میکند. این مؤلفه کانونی دارای دو شاخص «مهرورزی» و «خوشرویی» است. شاخص مهرورزی دارای معرفهای «ابراز احساسات صادقانه در خانواده»، «خوشگفتاری» و «بوسیدن فرزندان» است و شاخص خوشرویی، دارای معرفهای «تبسم» و «آراستگی چهره» است.کلمات کلیدی: سلامت معنوی، خانواده، تربیت عاطفی، مهرورزی، خوشرویی، مؤلفه تبادل عاطفی