واکاوی ابعاد روش تربیت الگویی در پرتو معارف علوی(ع)

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران

doi
10.22034/iued.2024.2032211.2645
چکیده

 چکیده در آموزش از روش­های مختلفی می­توان استفاده کرد که مهم­ترین آن­ها الگوسازی است. در این روش، فرد یا افرادی با رفتار مطلوب به عنوان الگو انتخاب می­شوند و برای تقلید و هم­ذات پنداری به افراد ارائه می­شوند­. نقش الگوها در شکل دادن به رفتار و منش کودکان، نوجوانان و جوانان و ایجاد یا تقویت شخصیت و زندگی اجتماعی آن­ها بسیار جالب توجه است. به این ترتیب، یادگیری غیر­مستقیم و از طریق مشاهده اتفاق می­افتد که یکی از بهترین راه­های یادگیری است. پیروی از الگوهای حسنه نقش مهمی را در شکوفایی استعدادها ایفا می­کنند و به همین دلیل در منابع اسلامی بر بهره­گیری از آن­ها بسیار سفارش شده است. این ادعا با بررسی آیات قرآن و سخنان پیامبر اسلام(ص) و امامان معصوم(ع)، به خصوص امیرمؤمنان علی(ع) به وضوح قابل مشاهده است. لذا به دلیل اهمیت موضوع، غایت پژوهش حاضر آن است که روش تربیتی الگویی را بر اساس کلام امام علی(ع) در منابع روایی مختلف به ویژه در نهج­البلاغه، به روش کتاب­خانه­ای و به صورت توصیفی- تحلیلی مورد واکاوی قرار دهد و به بررسی  ابعاد مختلف این روش تربیتی بپردازد.                                                                                  کلید واژه­هاامام علی(ع)، تربیت، الگو، نهج­البلاغه