واکاوی ابعاد روش تربیت الگویی در پرتو معارف علوی(ع)
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران
doi
10.22034/iued.2024.2032211.2645چکیده
چکیده در آموزش از روشهای مختلفی میتوان استفاده کرد که مهمترین آنها الگوسازی است. در این روش، فرد یا افرادی با رفتار مطلوب به عنوان الگو انتخاب میشوند و برای تقلید و همذات پنداری به افراد ارائه میشوند. نقش الگوها در شکل دادن به رفتار و منش کودکان، نوجوانان و جوانان و ایجاد یا تقویت شخصیت و زندگی اجتماعی آنها بسیار جالب توجه است. به این ترتیب، یادگیری غیرمستقیم و از طریق مشاهده اتفاق میافتد که یکی از بهترین راههای یادگیری است. پیروی از الگوهای حسنه نقش مهمی را در شکوفایی استعدادها ایفا میکنند و به همین دلیل در منابع اسلامی بر بهرهگیری از آنها بسیار سفارش شده است. این ادعا با بررسی آیات قرآن و سخنان پیامبر اسلام(ص) و امامان معصوم(ع)، به خصوص امیرمؤمنان علی(ع) به وضوح قابل مشاهده است. لذا به دلیل اهمیت موضوع، غایت پژوهش حاضر آن است که روش تربیتی الگویی را بر اساس کلام امام علی(ع) در منابع روایی مختلف به ویژه در نهجالبلاغه، به روش کتابخانهای و به صورت توصیفی- تحلیلی مورد واکاوی قرار دهد و به بررسی ابعاد مختلف این روش تربیتی بپردازد. کلید واژههاامام علی(ع)، تربیت، الگو، نهجالبلاغه