مقایسه تطبیقی شاخصهای توسعه انسانی ایران با کشورهای شبه قاره هند )طی 35 سال اخیر با استفاده از مدل ویکور(Vikor)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری پیام نور،تهران
2 دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه اورمیه
3 دانشجوی دکتری رشته جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22111/jsr.2017.3922چکیده
هر ساله برنامه توسعه سازمان ملل متحد یک گزارش توسعه انسانی منتشر میکند که در آن اندازه این شاخص برای هر کشور محاسبه و براساس آن رتبهبندی میشوند. ایران نیز همواره از جمله کشورهایی بوده که به لحاظ توسعهی انسانی دچار وضعیت مناسبی نبوده است. در همین راستا، هدف اصلی این مطالعه مقایسه تطبیقی شاخصهای توسعه انسانی ایران با کشورهای شبه قاره هند در دوره زمانی 2015-1980میباشد. نوع تحقیق کاربردی و روش آن توصیفی- تحلیلی میباشد. برای تجزیه و تحلیل دادهها و اطلاعات نیز از روش ویکور استفاده شده است. یافتهها نشان میدهد که کشور ایران در مقایسه با کشورهای شبه قاره هند در اکثر دورهها در جایگاه نخست و دارای وضعیت متعادل میباشد، فقط در یک دوره(1985) با ضریب ویکور(347/0) در وضعیت نامتعادل و رتبه چهارم در بین کشورها قرار گرفته است. در بین این کشورها، هند و پاکستان از نظر شاخصهای توسعه انسانی تا حدودی دارای وضعیت متعادل و نیمهمتعادل بوده و کشور بوتان در بیشتر دورهها دارای وضعیت نامتعادل میباشد.