یک روایت بازاندیشانه از تاریخ توسعه اجتماعی - محیطی خاورمیانه تا دگرگونی بومشناسانه حکمرانی آب در یزد
نویسندگان
1 دکترای مطالعات توسعه، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دکترای مهندسی مدیریت منابع آب، مرکز بین المللی قنات و سازههای تاریخی آب یونسکو، یزد، ایران
doi
چکیده
بهرهگیری مدرن از رهیافت گذشتگان برای مواجهه با مخاطرات امروز را توسعه بازاندیشانه میخوانیم. این مقاله میکوشد تا با تبیین تاریخ اجتماعی – محیطی یزد با ابزار طراحی زندگی روزمره بر بستر عکسهای سازههای تاریخی آبی برجامانده در این شهر، تمدنی را به تصویر کشد که بر مبنای بیآبی برقرار ماند و گسترش یافت. بر اساس سه عنصر مبنایی بازاندیشانه شفافیت، مشارکت عمومی و پذیرندگی، عصر قنات از آنچه که سهگانه اعصار «قنات و پایداری»، «پمپ آب و مخاطره» و «بازاندیشی برای دگرگونی بومشناسانه» خواندهایم، تبیین میشود. از مسیری بازاندیشانه، این پژوهش با تحلیل تاریخی– زیستی خاورمیانه، به بحث درباره نظریات اصلی اجتماعی– محیطی دوران قنات در این جغرافیا پیرامون ایدههای تغییر اقلیم و خشکسالی، تهاجم عشایر و استبداد شرقی میپردازد. تصویری از تاریخ اجتماعی– محیطی ایرانی از آن پس میآید، جایی که با تمرکز بر تمدن یزد بر بستر قنات و دیگر سازههای تاریخی آبی، روابط مردم با یکدیگر و با طبیعت و ابعاد حکمرانی آب بررسی شده است. نتیجه این بازاندیشی در روایتی اجتماعی-محیطی از تاریخ یزد و واکاوی فروپاشی تمدن قناتمبنا بر اثر برآمدن دوران صنعت و گذار از پایداری تا عصر مخاطره، تمهیدات مدرن ما اینجا برای مواجهه با مخاطرات آبی و کوشش برای رسیدن به دوران دگرگونی بومشناسانه است. این یک پژوهش بنیادین برای یافتن کارکرد یک سنت پویای به روز شده در یافتن راهکارهای جدید سازگار با طبیعت در حکمرانی آب است که ما را تا توسعه بازاندیشانه یک گام به پیش خواهد برد.