معنای زندگی در ساحت اخلاق؛ پژوهشی در فلسفه ویتگنشتاین
نویسندگان
1 استاد گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری فلسفه هنر, دانشکده هنر, واحد تهران مرکزی, دانشگاه آزاد اسلامی, تهران, ایران
3 استادیارگروه هنر، جهاد دانشگاهی، تهران، ایران (نویسندة مسئول)
doi
10.48308/jipt.2023.103540چکیده
مقولة اخلاق، به عنوان یکی از کلیدیترین و در عین حال بحثبرانگیزترین مسائل در عرصة تعالیم بشری، همواره مورد توجه و بحث قرار گرفته است. بررسی اصول و قواعد اخلاقی و تدوین نظریات متعدد در این حوزه، به منظور یافتن بهترین مدل زندگی، به عنوان یکی از مهمترین کاوشهای اندیشهای بشر بهشمار میرود. پژوهش حاضر با واکاوی آراء ویتگنشتاین، در حوزة اخلاق، با نظر به شیوة هستینگری وی، به ارتباطاین مقوله با مبحث زندگی، پرداخته و خوانشی نو از مسیر دستیافتن به زندگی معنادار در ساحت اخلاق ارائه مینماید. بر این اساس با تحلیل مفهوم زیست اخلاقی در فلسفة ویتگنشتاین به طور خاص، استدلال میشود که زندگی اخلاقی-معنادار در نظر وی مبتنی بر به کاربستن ارادة اخلاقی خیر و حل معمای زندگی است که هردو نیازمند اتخاذ دیدگاهی ویژه نسبت به جهان هستند. در این نظرگاه، جهان در ساحتی ازلی مشاهده میشود.
