بررسی تطبیقی مبانی تربیت قرآنی از دیدگاه مغنیه و شلتوت

نویسندگان

1 گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه پیام نور

2 دانشیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه پیام نور

3 عضو هیات علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور

doi
10.22034/iued.2024.2017006.2543
چکیده

مبانی تربیت قرآنی به عنوان یکی از لوازم جامعیّت قرآن، جاودانگی قرآن در هر زمانی و جهان-شمولی آن بر هر مکانی، به این معناست که زمینه‌ها و پیش فرض‌های تربیتی آیات قرآن در هر زمان و مکانی و نزد هر قومی با تفسیر جدیدی که این کتاب ظرفیت آن را دارد، می‌تواند اثربخشی و کارآیی لازم و کافی در حوزه تربیت انسان داشته باشد. پژوهش حاضر به شیوه توصیفی- تحلیلی، مبانی تربیت قرآنی را در دو تفسیر مهمّ از فریقین، تفسیر الکاشف و تفسیر القرآن الکریم، کاویده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که مغنیه و شلتوت در آثار قرآنی و تفسیری خود، مواردی نظیر دو ساحتی بودن انسان، تأثیر ظاهر بر باطن، تأثیر باطن بر ظاهر، تأثیرپذیری انسان از شرایط، تأثیرگذاری انسان بر شرایط و فطرت را به عنوان مبانی تربیت قرآنی ذکر کرده‌اند. در این میان، مغنیه، بالقوه بودن توانایی‌های فطری انسان را به عنوان یکی از مبانی تربیت قرآنی می‌پذیرد و شلتوت با رد چنین مبنایی، این توانایی‌ها را بالفعل می‌داند.