ارزیابی و سطحبندی فضای عرضه خدمات و تسهیلات گردشگری شهر ساحلی بوشهر با استفاده از GIS و منطق فازی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته سیستم های اطلاعات جغرافیایی،دانشگاه تربیت دبیر شهیدرجایی، تهران، ایران
2 استادیار و عضو هیئت علمی گروه مهندسی نقشه برداری، دانشگاه تربیت دبیر شهیدرجایی،تهران، ایران
doi
10.22059/jhgr.2021.310053.1008172چکیده
سطحبندی خدمات گردشگری معیاری برای تعیین مرکزیت و زیرساختهای موردنیاز و همچنین تعدیل نابرابری بین نواحی است. گردشگری به صنعت خدماتی در جوامع مختلف بینالمللی تبدیل شدهاست و امروزه با پیشرفت روشهای آماری و رایانهای در مطالعات جغرافیایی، استفاده از شاخصهای متنوع در زمینههای گوناگون، متداولترین روشها در سطحبندی خدمات گردشگری هستند. هدف پژوهش حاضر سطحبندی فضای دسترسی به خدمات گردشگری شهر بوشهر با استفاده از سیستمهای اطلاعات جغرافیایی و با استفاده از منطق فازی است. در این پژوهش از نظرات کارشناسان حوزه گردشگری و خدمات شهری برای اولویتبندی و وزن دهی 10 شاخص مرتبط با خدمات گردشگری شهر ساحلی بوشهر به روش تحلیل سلسلهمراتبی در نرمافزار Expert Choice استفاده شد. پس از فازی سازی لایههای اطلاعاتی با استفاده از تابع اجتماع فازی و اعمال وزنهای خروجی بر هر یک از لایههای اطلاعاتی در نرمافزار ArcGIS و سپس تلفیق نقشههای مرتبط، نقشه نهایی سطحبندی دسترسی به خدمات گردشگری بوشهر به کمک عملگرهای منطق فازی ایجاد گردید. نقشه تولیدشده نشان میدهد که سطح دسترسی در محدوده بسیار مناسب، 1/19 درصد و محدوده مناسب 56/23 درصد مساحت و برای پهنههای دسترسی متوسط، نامناسب و بسیار نامناسب به ترتیب 84/26، 69/19 و 81/10 درصد از مساحت منطقه را میباشد. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که در شمال شهر بوشهر و هسته مرکز شهری که عمدتاً در ناحیه 1 شهری است، سطح دسترسی به خدمات گردشگری در وضعیت بسیار مناسبی قرار دارد ولی هرچه از شمال شهر و هسته شهر بهطرف جنوب شهر فاصله بیشتر شود، دسترسی به خدمات و تسهیلات شهری برای گردشگر به سمت نامطلوب بودن میل میکند.