کارکرد سیاستهای پدافند غیرعامل کشور بر سرمایه اجتماعی در ایران (دهه 90)
نویسندگان
1 دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران
2 دانشگاه و پژوهشگاه دفاع ملی و تحقیقات راهبردی، تهران، ایران
3 گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران
4 گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/ispdrc.2023.2000359.1027چکیده
امروزه رویکرد تهدیدات از جنس سخت به سمت نرم و متکی به جنگ شناختی در جوامع در حال گذر است در شیوه چنین جنگی مخاطبین بدون اینکه متوجه فریب دشمن شده باشند با اقناع و تغییر رفتار در آنها زمینه بحرانها و انقلابهای رنگین به وجود میآید؛ بنابراین برای مقابله با آن،کارکردهای دفاع غیرعامل مؤثراست؛ و نقش نهادها و سیاستگذاران در گشودن چنین فضاهایی نباید غفلت شود. سرمایه اجتماعی یکی از مهمترین شاخصهای رشد جوامع است. این مفهوم که از علوم اجتماعی وارد سیاستگذاری شده است، تأثیرپذیری و تأثیرگذاری گستردهای در روابط حکومت و جامعه دارد. سؤال اصلی پژوهش عبارت است از اینکه کارکرد سیاستهای هشتگانه پدافند غیرعامل کشور چه تأثیری بر سرمایه اجتماعی در ایران، داشته است؟. روش تحقیق این تحقیق، موردی زمینهای و با رویکرد آمیخته، ترکیبی شامل روش کیفی و کمی است. شامل تشریح روش پژوهش، ابزار اندازه گیری داده ها، جامعه آماری، روش نمونه گیری و تعیین حجم نمونه، سنجش روایی و پایایی پژوهش و نیز آزمون ها و نرم افزارهای آماری مورداستفاده جهت تجزیهوتحلیل داده ها در دو بخش کیفی و کمی میباشد. در بخش تحلیل کمّی، از روش «رگرسیون خطی چندگانه»«متغیرهای هشتگانه مستقل» بر «متغیر وابسته» استفادهشده است. جامعه آماری در بخش کیفی ۱۷ نفر و در بخش کمی ۱۴۰ نفر از خبرگان در علوم بینرشتهای برآورد شده است. نتایج حاصله حاکی است که کارکرد سیاستهای هشتگانه پدافند غیرعامل بر مؤلفههای سرمایه اجتماعی معنیدار و تأثیر آنها بر مؤلفههای سرمایه اجتماعی متفاوت و قابلتوجه بوده است.